تا شجاعت را بیاموزی

وقتی نفس های کودکش را

میشمارد و گرسنگی را فراموش میکند

و با یک لبخند شاد کودکش

دنیای غم هایش را به اسانی به شادی میفروشد و

جان میدهد برای انکه با شیره جانش او را پروردیست

سپاس از شبرنگ عزیز و استالفی محترم…

همدردی این برادرت را هم باخود داری…

حضورتان سبز
ایام به کامتان…

موفق و آباد باشید…

تشکر
کرام الدین

کرام الدین

تشکر خداوند عمر نو را برایت اعطا نماید

حالا در این قانون گفته نشده که اگر ثابت شود که زن دروغ گفته است باز برایش چه جزا داده شود .

در نتیجه باید گفت که عملی ساختن همچو قوانین اصلا ً تباه نمودن خانواده ها افغان و خارج ساختن زن افغان از افغانیت به سوی غربی شدن و بی بند بار شدن زن ها است و بس .

بشیر احمد غزالی ولایت بغلان

در شهر جنک زده ی کابل که سالهاست سایه شوم ترور بر فرازش حاکم بوده ،دختر جوان چون مینا رحمانی با صرف سرمایه ی شخصی بالغ بر یک میلیون دالر نخستین سالون بولنیګ راتاسیس کرده است این نماد برای آینده بهتر در نزدیکی بازار شهر کابل که این روزها به جدید ترین مکان سرګرمی مردم تبدیل شده است ، مینارحمانیاز حاصل فروش زمین های خانوادګی برای تاسیس این مکان سرمایه کذاری کرده : جایی که به ګفته خودش اینجا فقط برای وقت کشی ساخته نشده بلکه برای مردان ،زنان و خانواده هایی طراحی شده که مایلند زمانی را در کنارهم بګذرانند ، شادی کنند و لحظاتی از مرز هاو بندهای که زندګی روزمره به دست و پایشان پیچانده است ، دور باشند ۰ مینا رحمانی می ګوید: اصلا نمی توان یک سالون بولینګ در افغانستان را با سالون های غرب مقایسه کرد لیکن افغانستان به چنین مکانی نیاز داشت۰ ساخت چنین مکانی در کشور عقب مانده و جنګ زده ی من جدا از محدو دیت های که دیدګاه سنتی رایج ایجاد کرده،از نظر فنی نیز کار ساده ای نیست ،تمامی امکانات به کار رفته در این سالون بولینګ بایستی از کشور های دیګر وارد می شدند ومهندسان چینی نیز بر ساخت آن نظارت داشتند، برای ورود به این سالون باید از سد دو محافظ تنومند با سلاح های سنګین ګذشت که کنار درب آهنی مقاوم در برابر خرابکاران وانفجاردهندګان،استاده اند۰بازرسی بدنی پیش از ورود به سالون برای همه اجباری است، مدت یک ماه می شود که این سالون در کابل ساخته شده به زودی به مرکز تفریح و سرګرمی جوانان تبدیل ګردیده است۰ نوید صدیقی جوان ۲۹ ساله افغان از افتتاح این سالن استقبال میکند ،او می ګوید:افتتاح یک سالون بولینګ در شهر پنج میلیون نفری کابل را می توان یک حرکت جسورانه دانست،به ویؤه از سوی یک دختر جوان در جامعه ای که زنان در آن نقش چندان پر رنګی ندارند۰ مینا رحمانی در سال ۱۹۹۲ همراه با خانواده اش افغانستان را ترک وبه پاکستان مهاجرت کرد او پس از ۱۵ سال برای ادامه تحصیل به کانادا رفت ،مینا رحمانی می ګوید : ایده ی تاسیس چنین مکانی چند سال پیش به هنګام سفربه افغانستان به ذهنم خطور نموده بود آن وقت متوجه شدم که جوانان امکانات چندانی به جز رفتن در رستوران و پیاده ګردی برای پرکردن اوقات فراغت ندارند۰فعلا بیشترین مشتریان این سالون مردان وجوانان هستند اما خانم رحمانی ازاین امر خوشحال است که زنان نیز در کنار همسران و سایر اعضای خانواده شان رفته رفته برای بولینګ بازی کردن به اینجا می آیند۰ او این حرکت را نشان (پیشرفت افغانستان در جهت درست) می داند

تشکر

عارف یعقوبی
جمعه 16 دسامبر 2011 – 25 آذر 1390
برخی ازدانشجویان می گویند، افراد وابسته به گروه های افراطی دربرخی مواقع بسیار سازمان یافته کار می‌کنند
شماری ازدانشجویان درافغانستان می گویند، ازگسترش نفوذ گروه های افراطی در برخی دانشگاه های این کشور به شدت نگرانند. گروه هایی که گفته می‌شود با نوع پوشش بسیاری از دختران دانشجو مخالف اند و پیوسته باپخش اعلامیه ها، دانشجویان را برای مبارزه با آنچه که آزادی‌های نا جایز می خوانند، دعوت می کنند.فریده، یکی ازدانشجویان دانشگاه کابل می گوید، برخی استادان دانشگاه که عمدتا “ثقافت اسلامی”(علوم دینی و اخلاق) را تدریس می کنند، دختران دانشجو را وادار می کنند که “لباس تنگ” نبوشند وموهای سرشان نمایان نشود.
فریده می گوید، او مثل خیلی از دختران دیگر در دانشگاه کابل، بخاطر نوع پوشش لباسش که مورد پذیرش یکی ازاستادانش نبوده، دریک ترم درسی، ناکام مانده است.
فریده می گوید: “شماری ازاستادان بسیار افراطی هستند، قرائت خاص ازاسلام دارند. به مسایل شخصی، مثلا نوع پوشش دانشجویان دخالت می کنند”.
یاسن همت، یکی دیگر ازدانشجویان دانشگاه کابل می گوید، گروه های افراطی برخی مواقع به صورت علنی دانشجویان را دعوت می کنند، که برای مبارزه با “بی حجابی” دردانشگاه ها به آنها ملحق شوند.
به گفته این دانشجو، گروه های افراطی با برگزاری محافل موسقی درمحیط دانشگاه و خوابگاه مخالف اند.
همت می گوید، افراط گرایی دردانشگاه و خوابگاه به اوج خود رسیده، هر هفته اعلامیه هایی به اتاقهای مای می رسد و یا پشت در اتاقهای ما چسپانده می شود، که حامل شعار های ضد آزادی های فردی، آزادی های جمعی ودانشجویی است”.
برخی ازدانشجویان می گویند، افراد وابسته به گروه های افراطی دربرخی مواقع بسیار سازمان یافته کار می‌کنند و توانسته اند تا حدی اهداف خود را ازطریق شماری از استادان و جوانان دانشجو، در شماری از دانشگاه های افغانستان عملی کنند.
عطا روشنگر یکی از دانشجویان دانشگاه کابل، نفوذی های این گروه هارا بدو دسته تقسیم می کند.
مقامات دولت افغانستان می گویند آنها تمامی دانشگاه ها را تحت کنترل دارند و از هراقدام خلاف قانون و معیارهای امنیتی این کشور جلوگری می کنند
روشنگر می گوید:” یکی ازین گروه ها که تعداد زیادی از افراد آنها با من هم کلاس اند، بیش ازحد افراطی اند که پابند به هیچ اصل از اصول مدرن برای گفتگو و مطرح کردن دید گاه های شان نیستند، این افراد موسوم به “تحریری” هستند.
گروه دیگر کسانی اند که قرائت بسیارخاص از دین دارند وبیشتر اندیشه آنها طالبانی است”.
جدا از اینکه نفوذ گروه های تندرو در دانشگاه یک امر منظم و سازمان یافته باشد یانه، ولی شماری از دانشجویان بصورت فردی خود را موظف می دانند تا دانشجویان دیگر را امر و نهی کنند.
قاری محمد عظیم یکی ازدانشجویان دانشکده شرعیات در دانشگاه کابل است، او معتقد است که پوشش بسیاری از دختران دانشجو غیر اسلامی است و جلوگیری ازچنین پوششی در دانشگاه ها، یک مسولیت دینی برای همه دانشجویان است.
او می گوید:” در دانشگاه های افغانستان پوشش اسلامی درنظرگرفته نمی شود، ازین جهت هر فرد مسئولیت اسلامی خود را درقبال این موضوع دارد”.
درسالهای اخیر تعداد زیادی از دختران و پسران در افغانستان وارد دانشگاه ها شده اند. عده ای از دانشجویان معتقدند که هنوز گفتمان روشنفکری و عبور به یک مرحله نو اندیشه در درون دانشگاه های افغانستان، شکل نگرفته و فضای دانشگاه ها و ذهن برخی از دانشجویان، برای پذیرش خواسته های گروه های افراطی آماده است.
رحمت الله بیژنپور روزنامه نگار معتقد است که در دانشگاه های درافغانستان جایی برای طرح گفتمانهای جدید، نیست.
او می گوید: “متاسفانه دانشگاه ها خالی ازوجود استاتیدی است که دارای یک لنگر و وزنه جدی درباب برخورد اندیشه ها باشد، ازین جهت گروه های افراطی سعی می کنند فضای دانشگاه ها را به نفع خود بچرخانند”.
اما دراین حال مقامات دولت افغانستان می گویند آنها تمامی دانشگاه ها را تحت کنترل دارند و از هراقدامی که خلاف قانون و معیارهای امنیتی این کشور باشد، جلوگری می کنند.در سالهای اخیر در برخی ولایات افغانستان، نیروهای امنیتی شماری ازدانشجویان را به اتهام دست داشتن دربمبگذاری و حملات تروریستی نیز بازداشت کرده‌اند. یک استاد دانشکده طب کابل و چند تن از دانشجویان هم به اتهام دست داشتن درتوطئه ناکام ترور حامد کرزی رئیس جمهوری افغانستان بازداشت شدند.

روح الله قربانی

تشکر