سازمان علمی وفرهنگی ملل متحد یا یونسکو روز 21 فبروری برابر به سوم ماه حوت شمسی را به عنوان روز جهانی زبان مادری انتخاب نموده است ، هدف ازاین اقدام سازمان ملل حمایت ازسایر زبان های مختلف درسراسر جهان میباشد که همه ساله ازاین روز درهمۀ نقاط جهان تجلیل وبزرگداشت به عمل میآید .
درافغانستان ازاین روز درحالی تجلیل میگردد که نگرانی های زیادی درمورد انقراض بعضی زبان های رایج درکشور وجود دارد وبرخی از آگاهان امور به این باورند که اگر برای رشد وانکشاف لسان های محلی کشور توجه همه جانبه صورت نگیرد امکان کم رنگ شدن آنها درآینده وجود دارد .
در حمایت ازلسان های رایج وبومی کشور مادۀ شانزده هم ، قانونی اساسی افغانستان صریحا حکم میکند که دولت مکلفیت ادارد تا دررشد وانکشاف سایر لسان ها درکشور تلاش همه جانبه نماید.
درقانون اساسی افغانستان لسان های دری وپشتو به حیث زبان رسمی کشور معرفی گردیده ودرکنارآن لسان های دیگری محلی چون ازبکی ، ترکمنی ، پشه ای وپامیری درمناطق که گوینده گان خویش را دارند به صفت زبان سوم کشور شناخته میشود وبه اساس بعضی گزارشها تعداد زبان های محلی بالغ به 52 زبان ارائه شده است ودراین اواخر این رقم به 30 زبان تقلیل یافته است .
مقامات وزارت معارف جهت حمایت از زبان های محلی کشور گفته است که این وزارت بیش از هفتاد عنوان کتاب درسی را به زبان های مختلف که شامل زبان های ازبکی ، ترکمنی ، پشه ای ، بلوچی ونورستانی میباشد ، چاپ وقراراست این عناوین را بزودی دراختیارمکاتب قراردهد، اما یکتعداد مرد م به این باورند که اگراین کتاب ها برای مکاتب فرستاده شود باید قبل ازآن وزارت معارف جهت آماده ساختن وتربیه آموزگار درلسان های محلی برنامه های لازم را روی دست گیرده چون درحال حاضرآموزگارانی ورزیده به لسان های محلی موجود نیست .
افغانستان کشوریست که اقوام مختلف با گویش های گوناگون درآن زیست داردند و حمایت اززبان های محلی یکی ازاساسی ترین وظایف دولت در حفظ ارزش های فرهنگی وسرمایه معنوی کشور به شمارمیرود وباید دراین راستا اقدام عملی وتوجه خاصی مبذول گردد تا این سرمایه های معنوی ازحالت انقراض ونابودی نجات یابد.
