نویسنده : راسخ ازتهران

و این خدای من ناسوت نیست

بر مسلخ سرخ

- و ان ریسمان عدل الهی است

باید که چنگش زنید تنها

نبرد مابین خدایان است اینک :

خدایشان گله پرور و مسلخ ‍‍پیشه

با چوبدست و ریسمانی سرخ

حک شده است بر این بوم

بر خالی جای سینه شان

تنها رنگ خون است

چنبره زده و زهر آگین

وخدای ما که بزرگ است تنها

بر بامهای پر داد این بوم

فرو نشاندندش بر دید ه ها و شنیدگانمان

برخالی جای سینه شان

چنبره زده و زهر آگین

- اخرویان هماره به این ریسمان چنگ می زنند-

سرها وصورتها

دیده ها ودلهامان را چنگ می زنند

نبرد الهگان است

خدای بزرگ ما با دستانی خالی و حنجره ای  پرداد

و خدایشان مسلخ پیشه و زهرآگین

چنگی و جنگی را رج می زنند

- به محکمه خواهیم نشاندش عاقبت؟ -

جار جار و جنجال را

قانون جنگل را رج می زنند

- دریغا!   محکمه ای بی ریسمان و مسلخ ـ

و من ناسوت را خدایی نیست

معلق بر مسلخ تلخ

با ریسمانی سرخ بر گردن …