نویسنده : راسخ ازتهران
و این خدای من ناسوت نیست
بر مسلخ سرخ
- و ان ریسمان عدل الهی است
باید که چنگش زنید تنها
نبرد مابین خدایان است اینک :
خدایشان گله پرور و مسلخ پیشه
با چوبدست و ریسمانی سرخ
حک شده است بر این بوم
بر خالی جای سینه شان
تنها رنگ خون است
چنبره زده و زهر آگین
وخدای ما که بزرگ است تنها
بر بامهای پر داد این بوم
فرو نشاندندش بر دید ه ها و شنیدگانمان
برخالی جای سینه شان
چنبره زده و زهر آگین
- اخرویان هماره به این ریسمان چنگ می زنند-
سرها وصورتها
دیده ها ودلهامان را چنگ می زنند
نبرد الهگان است
خدای بزرگ ما با دستانی خالی و حنجره ای پرداد
و خدایشان مسلخ پیشه و زهرآگین
چنگی و جنگی را رج می زنند
- به محکمه خواهیم نشاندش عاقبت؟ -
جار جار و جنجال را
قانون جنگل را رج می زنند
- دریغا! محکمه ای بی ریسمان و مسلخ ـ
و من ناسوت را خدایی نیست
معلق بر مسلخ تلخ
با ریسمانی سرخ بر گردن …
