چـــــــــــرا داری روا برمن تو این ظلم جفا ای گل که ازعشقت گرفتارم به صد ها ماجرا ای گل
من هر نامه که بنویسم به یاد روی خوبانت ندارم قاصد دگر بجز باد صبا ای گل
اگـــــــــــــــر ازمردنم صد سال دگر بگذر اما به تو هرتودۀ خاکم کند عرض ثنا ای گل
رقیبـــــــــــــان جملگی مست اند زدیدار رخ ماه ات بیا برمن کرم فرما توای یک نیم نگا ه ای گل
“گلاب الدين”
