فــــرهنگســـتان

بان کی مون، منشی عمومی ملل متحد هشدار میدهد که اعلام نتایج انتخابات ریاست جمهوری افغانستان شاید باعث خشونت های بیشتر دران کشور گردد.

آقای بان در یک گزارش سه ماهه میگوید وسعت بی نظمی ادعا شده در انتخابات تلاطم قابل ملاحظه ای ایجاد کرده که به بیم خشونت های بیشتر حین اعلام نتایج انتخابات تاریخ ۲۰ آگست منجر گردیده است.
نتایج مقدماتی نشان میدهد که حامد کرزی رئیس جمهور با کسب ۵۴٪ آرا پیشی دارد ولی یک کمیسیون انتخاباتی تحت حمایت ملل متحد اتهامات تقلب را تحت تحقیق قرار داده است.اگر یک تعداد زیاد آرا باطل گردد، ممکن است آرای آقای کرزی به کمتر از ۵۰٪ کاهش یابد و در نتیجه انتخابات بدور دوم برسد.
ملل متحد درین گزارش خود همچنان میگوید ماۀ آگست مهلک ترین ماه برای افراد ملکی افغانستان در سال جاری بود، که علت قسمی آن ازدیاد در خشونت های قبل از انتخابات ریاست جمهوری ۲۰ آگست مطابق ۲۹ ماۀ اسد میباشد.

بگذرد دریاد رویت صبـــــح وشام زنده گی

صد گره خورده به عشقت هرکلام زنده گی

چـــــــــــرا داری روا برمن تو این ظلم جفا ای گل         که ازعشقت گرفتارم به صد ها ماجرا ای گل

من هر نامه که بنویسم به یاد روی خوبانت           ندارم قاصد دگر بجز باد صبا ای گل

اگـــــــــــــــر ازمردنم صد سال دگر بگذر اما           به تو هرتودۀ خاکم کند عرض ثنا ای گل

رقیبـــــــــــــان جملگی مست اند زدیدار رخ ماه ات          بیا برمن کرم فرما توای یک نیم نگا ه  ای گل

“گلاب الدين”

پرتو نادری

شعر سياسي  شايد آن گاه به جهان آمد  که خود در برابر سياست ايستاد و گفت : من ترا نمي پذيرم !

بدينگونه شعر سياسي  از مقابله با سياست پديد  مي آيد  . شعر وقتي از سياست روي بر مي گرداند ، در حقيقت خود را سياسي ساخته است .

براي آن که روي برگشتاندن از سياست  خود سياست ديگريست . حتي بحث  در پيوند به شعر و سياست نيز يک موضوع سياسي است .

اساساً مقابلهء شعر با سياست  ازآن جا آغاز مي  شود که  جامعه به  حيث منبع و سرچشمه ء بزرگ شعر  به وسيله ء سياست نظارت و رهبري مي  شود .

سياست علاقه دارد تا جامعه  آن گونه بيان شود که او مي خواهد ؛ اما شعر اين را نمي پذيرد و مي خواهد زبان  و بيان خود را داشته باشد .

پرتو نادری

ادبيات  افغانستان  در  دوران  اشغال و ادامه ء حکومت هاي دست نشانده ء شوروي سابق(1978-1992) بيشتر از هر زمان ديگري به ساختار هاي سياسي و اجتماعي کشور  وابسته گرديد .  اين امر نه تنها ادبيات  را در خدمت  سياست قرار  داد ، بلکه سبب ايجاد نوع ادبيات ايديولوژيک نيز گرديد .

   دولتي که  در نتيجه ء کودتاي  کمونيستي  اپريل 1978 در افغانستان به وجود آمد ،   اساساً  يک نظام ايديولوژيک  وابسته به اتحاد شوروي بود . اين دولت جهان را از پشت عينک سرخ  مسکو مي ديد ، و فکر مي کرد  که غير از رنگ سرخ   که رنگ انقلاب  است ديگر همه رنگ ها  به امپرياليزم  تعلق دارد .

اين دولت ازهمان نخستين روز هاي پيروزي ،   شعر، موسيقي و   رسانه هاي گروهي کشور  را بيشتر  از هر  عرصه ء  ديگر فرهنگي  در خدمت  بيان  انديشه هاي سياسي -– ايديولوژيک  خويش استخدام کرد .

عقاب بر چکادهای رشته کوههای بلند و استوار ادبيات ما همواره آشيان داشته و کهکشان برين و خيال انگيز شعر فارسی دری پرواز گاه هميشه گی اش بوده است. عقاب، شاهين، شاهباز و باز در شعر و ادبيات ما نشانه علو همت، بلند پروازی، غرور، آزادی و آزاده گی، پيروزی، نيرومندی، عظمت، تيز بينی، جسارت بوده و با تعبير های ديگر آن مانند سيمرغ، هما، عنقا مفاهيم برين و پيچيده عرفانی و فلسفی تشريح گرديده اند.

عقاب در فرهنگ اسلامی ما هم جايگاه بلند دارد. بر پايۀ روايتی مشهور که آنرا خداوندگار بلخ مولانا جلال الدين محمد در مثنوی معنوی به نظم در آورده است عقاب پرنده ی است نيکخواه بر پيامبر اسلام حضرت محمد(ص) . باری هنگامی که آن حضر (ص) میخواهد پاپوش خود را به پا در کشد، عقابی پاپوش را می ربايد و بر هوا برده نگون میکند و از درون آن ماری سياه می افتد. عقاب پاپوش را دوباره می آورد و مورد نوازش پامبر گرامی قرار میگيرد.